قصه گویی، شعر خواندن و یا حرف زدن در مورد داستان، به رشد توانایی های ذهنی و هیجانی کودک کمک شایانی می کند. با این کار نه تنها فرزند خود را با صداها، کلمات و زبان آشنا می کنید، بلکه کتاب و کتابخوانی را هم برایش ارزشمند می سازید. 

  خواندن داستان برای کودک سبب تقویت قوه تخیل، افزایش کنجکاوی و کمک به رشد مغزی او می شود. نقاشی ها و الگوهای متنی نظیر شعرها می تواند فرزندتان را به حرف زدن در مورد چیزهایی که دیده و نیز افکار خود تشویق کند و به او در درک هر چه بهتر الگوهای زبانی کمک نماید. همچنین آشنایی هر چه بیشتر کودک با داستان به او کمک می کند بین دنیای «واقعی» و دنیای «خیالی» تمایز قائل شود. همه اینها به افزایش خلاقیت کودک می انجامد.

قصه گویی می تواند راهی بی دردسر برای شناسایی کودک با هیجانات شدید انسانی باشد. کودک به این ترتیب می تواند با رویدادهایی غیرمعمول و ترسناک آشنا شود. کتابهایی نظیر رفتن به دندانپزشک و یا بیمارستان، حضور در مهدکودک یا پیدا کردن دوستان جدید نیز می تواند به آشنایی هر چه بهتر کودکان با دنیای اطراف کمک کند.

البته قصه گویی تنها به کودکان کم سن و سال محدود نمی شود. حضور پدر یا مادر در کنار فرزند و قصه گویی برای او سبب تقویت پیوندهای عاطفی و در نتیجه روابط فرزند با پدر و مادر می شود. افزون بر این توانایی های اجتماعی و ارتباطی فرزندان نیز بهبود می یابد.

برای شروع قصه گویی برای فرزندتان منتظر سن خاصی نباشید. بسیار بر این باورند که درست پس از تولد باید قصه گویی را آغاز کرد و برخی نیز 4 تا 6 ماهگی را سن مناسبی برای این کار می دانند، زیرا در این سن کودک شیرخواره می تواند سر خود را کنترل کرده و به کتاب علاقه نشان دهد. در هر صورت نوزادان از قرار گرفتن در آغوش پدر یا مادر، گوش دادن به صدای آنها و نگاه کردن به تصاویر کتاب لذت می برند.

قصه گویی، ترانه خوانی و تعریف خاطره

خواندن کتاب یا قصه گویی تنها راه افزایش توانایی های ذهنی و زبانی کودک نیست. خواندن ترانه های کودکانه هم می تواند به تقویت این مهارت ها کمک کند.

لازم نیست حتماً قصه هایی که شنیده اید را برای کودک تان تعریف کنید. می توانید خودتان هم داستان هایی بسازید و یا اینکه خاطرات بامزه خانوادگی خود را برای آنها تعریف نمایید. 

زمان مناسب برای قصه گویی

قصه گویی برای کودک تنها به وقت خواب او محدود نمی شود، بلکه می توانید از هر زمان دیگری نیز برای این کار استفاده کنید. اوقاتی که در سالن انتظار مطلب پزشک هستید، در خودرو یا اتوبوس و حتی در پارک هم می توانید برای فرزندتان داستان تعریف کنید. 

البته باید به شکلی پیوسته میزان توجه و علاقه فرزندتان را ارزیابی نمایید. متوجه واکنش فرزندتان به داستان باشید و اگر دیدید از داستان لذت نمی برد، دیگر آن را ادامه ندهید. در عوض می توانید به داستان یا ترانه دیگری بپردازید.

همچنین میتوانید به جای خواندن داستان کتاب، در مورد تصاویر آن هم با فرزندتان صحبت کنید. برای تقویت هر چه بیشتر قوه تخیل و نیز اعتماد به نفس فرزندتان خوب است به همراه او داستان جدیدی گفته و یا پایانی متفاوت را برای داستان ایجاد کنید. 

چند نکته تکمیلی در مورد قصه گویی برای فرزندان:

• بهتر است برنامه ای منظم برای قصه گویی طرح کنید.

• تلویزیون و رادیو را خاموش کرده و محیطی آرام برای قصه گویی ایجاد کنید.

• فرزند خود را در کنار خود یا روی پای تان قرار دهید تا در حین تعریف کردن داستان بتواند صورت شما را ببیند.

• می توانید صداهای با مزه از خودتان در آورید. سعی کنید این زمان را به شادی بگذرانید.

• فرزند خود را به صحبت کردن در مورد تصاویر و یا تکرار جملاتی که از آنها خوشش آمده تشویق کنید.

• می توانید از کتابخانه عمومی نزدیک منزل تان هم برای انتخاب کتاب های مورد نظر استفاده کنید. به این ترتیب با کمترین هزینه به انبوهی از کتاب های خوب دست می یابید.

• گاهی اوقات بگذراید فرزندتان خودش کتاب های مورد علاقه را انتخاب کند.

• از تکرار یک داستان خسته نشوید. بر خلاف بزرگترها، بچه ها از شنیدن چند باره یک داستان خسته نمی شوند.  

 منبع: http://www.niloofaraneh.com