کودکان قدرت طلب اغلب  دوست دارند که با بزرگتر های خود وارد بحث و گفتگوی درگیرانه شوند. چرا که گمان می کنند که  در ناامید کردن بزرگ ترهای خودشان تخصص دارند و می توانند از این طریق ضمن جلب توجه و بهره بردن از امتیازات ویژه ای که برای ساکت کردنشان به نوعی باج خواهی می کنند، به موقعیت خاصی نسبت به سایرین دست پیدا کنند. بنابراین آنها غالبا و در موقعیت های چالش برانگیز که منافعی درآن است می خواهند قدرت و زور خود رابه بزرگتر ها ثابت کنند.

این امر  در دختران و پسران  متفاوت است. مثلا دخترها دوست دارند که  مانند بزرگترهای خود آرایش کنند، کفش های پاشنه بلند به پا کنند و در مقابل پسرهانیز دوست دارند که موتور سواری یاد بگیرند با وسایل خطرناک بازی کنند و...

 کودکان قدرت طلب نگاهی سرد به دیگران دارند یعنی دیگران را از روی بی محلی می نگرند و اغلب همبازی های خود را از میان بزرگترهای خود انتخاب می کنند نه از میان همسالان خود .

 این کودکان در داخل منزل به پدر و مادرخود  زور می گویند ولی در محل جدید آرام می گیرند و تا زمانی که امنیت را در آن محیط احساس کنند، پرخاشگری نمی کنند.

کودکان قدرت طلب اجازه نمی دهند کسی به وسایل آنها دست بزند. چرا که عقیده دارندکه دیگران دائماً می خواهند به حریم خصوصی آنان وارد شوند. آنها معمولا با پرانرژی ترین و خرابکارترین کودکان دوست شده و دروغ های اغراق آمیز می گویند. مثلاً مهدکودک سوخت و آتش گرفت.بنابراین باید بدانید که قدرت طلبان کوچک اصولا قابل پیش بینی و اعتماد کامل نیستند و تخصص اصلی آنها راهانداختن بحث و مشاجره بین دو نفر است.

www.seemorgh.com/lifestyle